ذكر واقعاتى كه ميان حضرت اعلى و الوند بيك واقع شده « 1 » مُغَنّى ، نوايى به اندازه ساز * زمانى روان مرا تازه ساز چه باشد اگر اتّفاق اوفتد * كه ميلت به راه عراق اوفتد ( 88 - ر ) اسبابى كه در فصل سابق ايمائى بدان رفت ، موجب خرابى عراق شد و در احوال « 2 » دور و نزديك و ترك و تازيك اختلال راه يافت ، و در شيراز جمعى از اكابر امرا كه بعضى « 3 » سلطان ايشان را با اميرزاده الوند بيك ولد خود بدان جانب روانه گردانيده « 4 » بود و بعض ديگر كه سابقا به حفظ فارس و اطراف منسوب بودند بر سلطنت اميرزاده الوند اتفّاق نمودند و ظاهرا با بندگان حضرت اعلى اظهار مطاوعت و انقياد مىكردند و با خود مقرّر داشتند « 5 » كه اگر بندگان حضرت اعلى به مجرد اظهار انقياد و ارسال سكّه و تشريف خطبه به القاب همايون طايع « 6 » گردد ، ايشان نيز در اظهار مطاوعت تهاون نورزند و اگر داعيهء بندگان تسخير فارس باشد ، به قدر جهد در ممانعت و مدافعت كوشند و شاهزاده الوند را در ملك سليمان همچو كوه الوند در همدان راسخ و ثابت دارند و جانب حمايت و

--> ( 1 ) . P : جاى عنوان را بياض گذارده است . ( 2 ) . F : حوالى . ( 3 ) . P : بعض . ( 4 ) . P : كرده . ( 5 ) . F : داشته . ( 6 ) . P : قانع .